Çox vaxt aktrisalar səhnədə baş rolu canlandırmağa çalışırlar. Çünki, bununla daha çox yaddaşlarda qalmağa çalışırlar. Amma belə düşünürəm ki, aktyor yaddaşlarda böyük rollarla deyil, yaratdığı ən kiçik rolu məharətlə ifa etməsi ilə qalır. Bunun üçün də aktyordan böyük məharət tələb olunur. Çünki indi tamaşaçını razı salmaq da çox çətinləşib.
Bu günkü müsahibimdə maraqlı bir insandır. Onunla tanışlığım gözlənilməz alınsada sözün yaxşı mənasında əsl bir dostdur. Qonağım Bakı Bələdiyyə teatrının aktrisası Aynur Nazdır.
- Aynur salam, necəsiniz?
- Təşəkkür edirəm mən yaxşıyam sizdə yaxşı olun.
- Aynur Naz oxuculara bir qədər məlumat versə yaxşı olar.
- Mən, Aynur Naz Bakı Bələdiyyə teatrının aktrisası.
- Karantin necə təsir etdi?
- Karantın mənə çox normal təsir etdi, əlbəttə biz birlikdə güclüyük, gücümüzü sübut etdik, təbii ki bir az ürəkbulandıran hadısələr də oldu buda normal haldı.
-Həyatda müsbət cəhətlərə malik olan Aynuru filmlərdə mənfi obrazlarda görürük. Bu nədən irəli gəlir?
- Əslində bunun heç bir elədə böyük bir açıqlaması yoxdur. Çünki oynadığım bu obrazlar inanın mənim təbiətimə xas olmayan bir obrazlardır. Amma bilirsinizmi mən aktrisayam və mən hər bir rolun öhdəsindən məharətlə gəlməyi bacarmalıyam. Və inandırım ki, oynadığım hər iki serialdakı mənfi obrazlarım tamaşaçılar tərəfindən sevildi desəm təbii olar.
- Stimulu nədən alırsınız?
- Həyatda ən böyük stimulu anamdan alıram.
- Ananızdan?
- Əlbəttə. Bilirsinizmi mən hələ uşaq ikən aktrisa olmaq arzusunda idim və bu istəyimi anama söylədiyim zaman belə o mənə dəstək çıxmağa başladı. Onu da qeyd edim ki, anam bu sənətdə mənə dəstək çıxa bilər amma bu sənət kənardan asan görünə bilər kiməsə. İnanın ki, bu belə deyil bu çox çətin bir sənətdir.
- Həyat devizi nədir Aynurun?
- Həyat devizim ancaq xoşbəxt olmaqdır. Əlbəttə bu həyatda gülmək lazımdır, hətta məni tanıyanlar belə gülümsəmənin mənə yaraşdığını deyirlər. Mən xoşbəxtlik uğur qazanmaq üçün çalışıram.
- Mənə maraqlıdır, özünüzü hansı film və ya tamaşada daha çox sevdiniz?
Mən istər filmlərdə, istərsədə tamaşalardada oynadığım bütün obrazlarımı sevərək oynamışam və hər bir obrazı daxilən oynamışam. Amma hələ bir neçə obraz var ki onları oynamamışam və inşallah ki, bu da çin olar. -
- Sənətinizlə bağlı ən böyük arzunuz nədir?
- Arzularım bitmək tükənmək bilmir Aydın. (gülümsəyir) Mənim çox arzularım, xəyallarım var və inanın hər dəfədə mənim arzularım dəyişir.




-Azərbaycanda aktrisa olmaq çoxmu təhlükəli, problemlidir?
- Yox, deməzdim təhlükəli və problemlidir. Əgər sənin istedadın varsa sən zatən seviləcəksən. Əgər istedadın varsa sənə hər bir yerdən təkliflər gələcək və sən bu təklifləri dəyərləndirməyə çalışacaqsan.
-Sanballı bir film təklifi olsa, çəkilməyəcəyin, özün üçün “stop” qoyduğun bir səhnə varmı?
Maraqlı sualdır. Əgər hər hansısa bir sanballı film olsa və mən ona çəkilsəm, orada “stop” deyiləcək bir səhnə olsa əlbəttə “stop” deyərəm.
-Azərbaycanda bir aktrisa kimi hara qədər irəliləyə bilərsiniz?
- Gedəcəyim son ana qədər irəliləyərəm.
- "Ata ocağı" serialından danışaq. Obrazınız sizdə nə hisslər yaratdı? Tamaşaçı nifrəti qazanmısınızmı?
- İlk öncə vurğulamaq istəyirəm ki, çox mehriban bir kollektivlə işləyirəm. Və bu kollektivədə məni tanış edən, tanışlığıma səbəb olan mənim həmkarım, yaxın rəfiqəm Zülfiyyə Qurbanovadır. Həqiqətəndə bu kollektivlə işləmək mənə xoşdur. Obrazım isə doğrudanda maraqlı bir obrazdır. Və həqiqətəndə bu obrazım çox sevilir.



- Sevilir deyərkən?...
- Yəni inandırım ki, bu obrazım sevilib, lakin eləcədə qeyd edim ki tamaşaçı nifrəti qazanmışam. Hətta direktimə o qədər mesajlar gəlir ki, məni qınayırlar tənbeh edirlər.
- Teatr haqda bir sualım olacaq. Aynur Naz üçün tamaşa və tamaşaçı alqışı nədir?
- Mənim üçün tamaşa və tamaşaçı alqışı bir sevincdir. Hər tamaşanın sonunda gördüyüm tamaşaçı alqışları mənə o qədər doğmadır ki...
- Bizə nə deyərdiniz?
- Sadəcə bol uğurlar.
- Və sonda üç kəlmə ilə özünüzü tanıdın.
- Sizin Aynur Naz.
Aydın Ulusoy