Ağdam şəhər sakininin fəryadı: “Ayağım kəsilib, 10 ildir yatağa məhkumam amma hələ də əlillik vermirlər!”

Ağdam şəhər sakini Tamara Rəşid qızı İsmayılova redaksiyamıza müraciət edərək, illərdir davam edən dözülməz vəziyyətini ictimailəşdirib. Onun sözlərinə görə, 2015-ci ildə şəkər xəstəliyinin ağırlaşması səbəbilə sağ ayağı dizdən yuxarı amputasiya edilib, amma buna baxmayaraq, ona birinci qrup əlillik verilməsi müxtəlif bəhanələrlə illərlə ləngidilir və rəsmən tanınmır.

Tamara İsmayılova deyir ki, artıq 10 ildən çoxdur yataq xəstəsidir, hazırda isə köhnə, sınıq-salxaq bir təkərli arabada oturmaq məcburiyyətindədir:

“Ayağım kəsilib, qan təzyiqim yüksəkdir, şəkər xəstəliyiyim. Mənə birinci qrup düşür – bütün həkimlər bunu deyir. Amma demirlər, vermirlər! 10 ildir yataqdayam, indi də arabaya möhtac olmuşam. Bu arabaya baxın sınıq, qırıq… Mən bu vəziyyətdə necə yaşayam?”

Vətəndaş bildirir ki, şikayətlərinə baxılmır, qapı-qapı gəzdiyi halda məsələnin həlli uzadılır.

“Kimə müraciət edirəm, yalnız söz verirlər. Nə əlillik verilir, nə də sosial dəstək. Mənim övladım, bacaranım, dayanağım yoxdur. Artıq gücüm qalmayıb.”

Tamara İsmayılovanın iddiasına görə, vəziyyəti ağırlaşdığı halda belə, nə yerli tibb müəssisələri, nə də aidiyyəti qurumlar ona tələb olunan dəstəyi göstərmir.

Bu gün ölkədə yüzlərlə insan əlillik sistemindəki eyni laqeydlikdən əziyyət çəkdiyi halda, ağır vəziyyətdə yaşayan bir qadının 10 il ərzində belə hüquq və sosial təminatdan məhrum qalması ciddi suallar doğurur.

Məsələni araşdırmaq üçün müvafiq qurumlara rəsmi sorğu göndərilir.