Şəhid övladına bürokratik işgəncə: 15 il əlillik alan şəxsə yenidən 1 illik status verildi.

Azərbaycanın sosial ədalət prinsipləri kağız üzərində qalsa da, bəzi dövlət qurumlarının qərarları reallıqda tam əksini göstərir. Ağdam rayon sakini, şəhid övladı, 2-ci qrup əlil Qurbanov Ülfət Əliqismet oğlunun başına gətirilənlər də bunun bariz nümunəsidir.
Ülfət Qurbanov 2003-cü ildə hərbi xidmətdə olarkən ağır xəstəliyə tutulub. 2005-ci ildən dövlət xəstəxanalarında müalicə alıb, 2011-ci ildə isə Mehriban Əliyevaya edilən müraciətdən sonra ona 2-ci qrup əlillik təyin edilib. O vaxtdan bu günə qədər düz 15 il fasiləsiz olaraq əlillik pensiyası alıb.
Bəs indi nə baş verir?
2025-ci ildə yenidən tibbi komissiyalara göndərilən şəhid övladının əlilliyi tam şəkildə təsdiqlənsə də, 12 yanvar 2026-cı il tarixində ona cəmi 1 il müddətinə əlillik statusu verilib. Bu, nə tibbi məntiqə, nə də sosial ədalət anlayışına sığır.
Əgər bir insanın sağlamlıq durumu 15 il ərzində dəyişməyibsə, hər il onu yenidən komissiyalara sürükləmək nə üçündür? Bu, yoxlama deyil bu, açıq-aşkar süründürməçilikdir.
Ən acınacaqlısı isə odur ki, söhbət sadə vətəndaşdan yox, şəhid övladından gedir.
Bu cür münasibət: – İnsan ləyaqətinin alçaldılmasıdır
Şəhid ailələrinə hörmətsizlikdir. Sosial dövlət anlayışına ziddir Vətəndaşa psixoloji təzyiqdir. Dövlət başçısı dəfələrlə şəhid ailələrinin və qazilərin daim diqqət mərkəzində olduğunu bildirib. Bəs onda bu qərarları kim verir? Kim şəhid övladını illərlə eyni qapılarda süründürür?
Ülfət Qurbanov müraciətində haqlı olaraq tələb edir: Ona qarşı yol verilmiş haqsızlıqların araşdırılmasını
2-ci qrup əlilliyin müddətsiz (ömürlük) təyin olunmasını
Bu özbaşınalıqlara yol verən şəxslərin cəzalandırılmasını
Bu, təkcə bir şəxsin problemi deyil. Bu, sistem problemidir.
Əgər bu gün şəhid övladına bu cür münasibət göstərilirsə, sabah adi vətəndaşı nə gözləyir?